Χτίστε μια διαχρονική σχέση… με το βιβλίο!

Η συναισθηματική, ψυχική και πνευματική επιρροή του καθημερινού διαβάσματος στα μωρά μας έχει τόσο σημαντικά οφέλη που δεν πρέπει να παραβλέψουμε. Άλλωστε, υπάρχουν και έρευνες που το επιβεβαιώνουν. Όχι μόνο αυξάνει το λεξιλόγιο, αφού ακούγονται όλο και περισσότερες λέξεις, αλλά προάγει και το δέσιμο μεταξύ γονέα και παιδιού. Μόλις συνειδητοποίησα την αξία του βιβλίου, ακόμα και στη βρεφική ηλικία, εξοπλίστηκα κατάλληλα.

Θυμάμαι τα προηγούμενα Χριστούγεννα, στα γενέθλια του μικρού Πανούλη, ο Άγιος Βασίλης μας έφερε τα πρώτα μας βιβλία! Καταπληκτικό δώρο… διαχρονικό και εκπαιδευτικό. Η αδελφή μου ενίσχυσε τη συλλογή μας δίνοντας μάς τα βρεφικά βιβλία της μικρής της. Έτσι, μέσα σε λίγο καιρό, δίπλα στο ‘ΔΕΚΑ΄ του Καραγάτση, βρήκε τη θέση του ‘Το Ζωηρό Γουρουνάκι’.

Στην αρχή, οι μικρές έγιναν βιβλιοφάγοι… στην κυριολεξία! Το σκληρό εξώφυλλο του βιβλίου αποτελούσε πειρασμό για τα νέα τους δοντάκια. Στη συνέχεια, άρχισαν μόνες τους να τα ξεφυλλίζουν, να χαζεύουν τις εικόνες, να αγγίζουν τις διαφορετικές υφές και να πατάνε τα ηχητικά κουμπιά. Είχα φροντίσει όλα τα βιβλία να είναι από ανθεκτικό υλικό με μεγάλες, ξεκάθαρες εικόνες. Στην  βρεφική ηλικία, όπου η κινητικότητα είναι περιορισμένη, είχα την ευκαιρία να τις παίρνω αγκαλιά και να αφιερώνουμε χρόνο στις εικόνες και στις λέξεις που τις συνοδεύουν. Ήμουν χαρούμενη γιατί ήξερα ότι ο εγκέφαλος τους μπορούσε σιγά-σιγά να συνδέσει αυτό που ακούει με αυτό που βλέπει και αισθάνεται.

Ένιωθα πως καθώς θα μεγάλωναν, η ώρα του βιβλίου θα γινόταν όλο και πιο τρυφερή. Είχα πλάσει στο μυαλό μου την τέλεια κινηματογραφική εικόνα του γονέα που διαβάζει στο κρεβάτι πριν τον ύπνο. Κανείς, όμως, δεν μου είχε πει ότι μέχρι να φτάσεις σε αυτή την ηλικία, περνάς από μια φάση υπερκινητικότητας. Όταν είσαι 18 μηνών, το διάβασμα είναι περιπέτεια. Πράγματι, μου φέρνουν τα βιβλία και η χαρά μου είναι μεγάλη… Άχ, το παιδί μου θέλει να του διαβάσω! Τι ωραία!’ Αλλά πριν προλάβω να ολοκληρώσω την πρώτη φράση του παραμυθιού, έχουν εξαφανιστεί – με ή χωρίς το βιβλίο. Για να φανταστείτε, υπάρχει βιβλίο που δεν έχω διαβάσει ποτέ το τέλος… Σε αυτή την ηλικία το παιχνίδι κι η κινητικότητα υπερνικούν τη συγκέντρωση και τη χαλάρωση του βιβλίου.

Εάν και με πιάνει το παράπονο, συνειδητοποιώ ότι η όποια επαφή και να έχουν με τα βιβλία, έστω και σε αυτό το επίπεδο, είναι πολύτιμη. Το σημαντικό είναι να τα αγαπήσουν. Πώς λοιπόν μπορούμε να τα βοηθήσουμε;

  • Χωρίς πίεση. Αφήστε τα να διαβάσουν το βιβλίο με το δικό τους τρόπο. Να  το ξεφυλλίζουν με το δικό τους ρυθμό. Να εστιάσουν τη προσοχή τους σε αυτό που εκείνα βρίσκουν ενδιαφέρον.
  • Χωρίς κανόνες. Το διάβασμα δεν χρειάζεται να γίνεται μόνο καθισμένοι, πάντα με τη συνοδεία του βιβλίου. Συνεχίστε να τους διαβάζετε ενώ εκείνα κινούνται. Πείτε τους ιστορίες χωρίς να κρατάτε βιβλίο.
  • Εύκολη πρόσβαση. Δημιουργήστε μια γωνιά για διάβασμα. Τοποθετήστε τα βιβλία σε σημείο που να μπορούν μόνα τους να τα πιάσουν όποτε θελήσουν.
  • Σωστή επιλογή βιβλίου. Διαλέξτε βιβλία με βάση τα ενδιαφέροντα τους. Για τα υπερκινητικά παιδιά διαλέξτε σύντομες ιστορίες. Πηγαίνετε μαζί στο βιβλιοπωλείο και αφήστε τα να εξερευνήσουν. Παρακολουθήστε ανάγνωση βιβλίων από συγγραφείς.
  • Αυθόρμητη εμπειρία. Μη συνδέετε το βιβλίο με επιβράβευση ή τιμωρία. Πρόκειται για μια ελεύθερη, ευχάριστη ενασχόληση.
  • Βάλτε το στην καθημερινότητα σας. Τα παιδιά μιμούνται τους μεγαλύτερους… πόσο μάλλον τους γονείς τους. Βλέποντας εσάς να διαβάζετε, συνηθίζουν το βιβλίο ως μέρος της καθημερινότητας.

Το βιβλίο μπορεί να γίνει μια cool εμπειρία! Μυείστε τα παιδιά σας στον κόσμο του παραμυθιού από μικρή ηλικία και δημιουργήστε ένα παθιασμένο αναγνώστη για μια ζωή.

Αλήθεια, ποια βιβλία έχουν αγαπήσει τα δικά σας παιδιά;

πηγή:http://www.mikroimegaloi.gr

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Comments are closed.